4 Haziran 2010 Cuma

No me quedan días de verano, el viento se los llevó.

Sabahın 5'i... uyuyamayan ben, kedim (nam-ı diğer Salam) kelebek kovalıyor, bense hem ağlıyor hem de yazıyorum. Olanlar ortada, konuşmak dahi istemiyorum! Keşke dünyada sadece Güneş, Gökkuşağı, Uçurtma ve Ay olsaydı. Şimdi de yaz okulunu bekliyorum. Hayırlısı bakalım... Görüyorum ki ağzımı bıçak açmıyor; yazasım pek yok. Sağlıcakla insanoğlu.




"Ver ha-yat ba-na düş o-lan aş-kı kuş-lar a-ğıt-lar-da...ken-de-run-tan-bul..."


...un cielo de nubes negras cubría el último adiós*

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder