Dünlük...

Dünü özetlemeye koyuldum: büsbütün bir karmaşa! Dün sabah İstanbul'a ayak bastığımda havanın yağmurlu olacağını biliyordum; fakat bir şekilde eve dönerim sanmıştım, yanılmışım! Yolunmuş tavuk gibi şaşkın şapalak ortada kalmıştım ve param da yoktu, genelde olmaz çünkü. Ne yapayım diye düşünürken otobüs şirketinin servisiyle gelmem gereken yere kadar geldim ve sonrası... Kamyon, tır, eşek her ne derseniz deyin, en az onlar kadar yüküm vardı, ciddiyim ve abartmıyorum. Hepsini durağa kadar taşıdım. Reklam olmasın diye numara(!) vermiyorum, yağmur altında sığındığım bir yerde ben ve ötekilerle birlikte bir hayli zaman bekledik, sonunda buyur etti bizimki. Atladım, en yakın yerde indim ve yürüdüm. Resmen canım çıkmıştı. Taksiye vermediğim olmayan paramın cezasını sırtım, ayaklarım ve beyincağazım olmak üzere ödemiştik. Mutsuz muyum? Asla! Kendi işimi kendim görmekten inanılmaz mutluluk duyuyorum. Şimdi ise ödev yapma ve ders çalışma zamanı, tabi yerseniz :):):)